Δασικά οικοσυστήματα

Δασικά οικοσυστήματα

 

2 Οκτωβρίου 2013

Σήμερα έληξε η δημόσια διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής:

«Δασικά οικοσυστήματα: Ορισμοί, μέτρα προστασίας, ανάπτυξης και διαχείρισης»

Εκτιμούμε οτι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις από το νέο σχέδιο νόμου  sxedio-nomou  για το νόμο 998/1979   και το ν.δ. 86/1969, είναι επιβλαβείς και καταστρεπτικές για τα δασικά οικοσυστήματα της χώρας. Γι αυτό συμετείχαμε στη δημόσια διαβούλευση με τις παρακάτω θέσεις:

Τα σημαντικότερα σημεία στα οποία είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε και να τονίσουμε, δεδομένου του συντομότατου χρονικού διαστήματος που δίνεται για τη συμμετοχή στη δημόσια διαβούλευση είναι τα εξής:

1.            Άρθρο 1, παρ. 4, εδάφια 5α & 5β: Οι εκτάσεις οι οποίες εντάσσονται στον όρο «Δημόσιες Γαίες» που εισάγεται στον παρόντα νόμο, δεν κηρύσσονται αναδασωτέες, εδάφιο 5γ, το οποίο σημαίνει ότι ουσιαστικά δεν προστατεύονται.

Ιδιαίτερα για τα οικοσυστήματα με φρυγανική ή ποώδη ή άλλη αυτοφυή κάλυψη, τις αμμοθίνες και τους υγρότοπους, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας κυρίως τις παράκτιες και θαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας, καθώς η χώρα μας διαθέτει τη μακρύτερη ακτογραμμή στη Μεσόγειο (15.000 χλμ.)*, είναι κεφαλαιώδους σημασίας η απόφαση αυτή.

Οφείλουμε να λάβουμε υπ’ όψιν μας τον τεράστιο ρόλο των περιοχών αυτών στην προστασία των παρακείμενων δασών, των νερών, του εδάφους, της χλωρίδας και της πανίδας .

Επιπλέον επιβάλλεται να αναλογιστούμε πόσες εκτάσεις στην Ελλάδα είναι φρυγανότοποι, λόγω αλλεπάλληλων πυρκαγιών και συνεχούς βόσκησης.

Εν ολίγοις, με τη διάταξη αυτή δίνεται η δυνατότητα της αλλαγής χρήσης της εκμετάλλευσης και καταπάτησης, μετά από εμπρησμό, σε περιοχές μεγάλης οικολογικής σημασίας για την Ελλάδα, αν σκεφθούμε ότι από τους 115 οικοτόπους που διαθέτει η χώρα οι 52 είναι αυτοί που περιγράψαμε παραπάνω.

2.            Άρθρο 3 παρ. 3, δεν είναι σαφές αν ο απαιτούμενος χρόνος για την υποβολή αντιρρήσεων κατά αποφάσεων του δασάρχη είναι 30 ή 60 ημέρες.

3.            Άρθρο 4, παρ. 1, σύμφωνα με το οποίο: «…… δεν κηρύσσεται αναδασωτέο δάσος ή δασική έκταση, των οποίων ενεκρίθη νομίμως η μεταβολή του προορισμού για την εκπλήρωση σκοπού δημοσίου συμφέροντος με την έκδοση της οικείας νομικής πράξεως, σε περίπτωση απώλειας της δασικής τους βλάστησης λόγω πυρκαγιάς ή παράνομης υλοτομίας, που επισυνέβη μετά την έκδοση της ανωτέρω έγκρισης αλλά πριν από την έναρξη ή κατά τη διενέργεια των απαιτουμένων για την εκπλήρωση του ανωτέρω σκοπού εργασιών…..».

Η απόφαση αυτή σημαίνει ότι η αναδάσωση του δάσους ή της δασικής έκτασης, των οποίων άλλαξε ο προορισμός, εξαρτάται από την καλή θέληση των εμπρηστών και καταπατητών!!

Θεωρούμε καταστροφική για το φυσικό πλούτο της χώρας τη διάταξη αυτή και σε συνδυασμό με όσα περιγράψαμε στην παρατήρηση με αριθμό 1, οι δύο αυτές διατάξεις είναι δώρα σε όσους επιβουλεύονται την Ελληνική φύση, το ιδιοτελές συμφέρον είναι ο απόλυτος σκοπός τους και αδιαφορούν για το δημόσιο συμφέρον και το κοινωνικό σύνολο διότι:

           (α) το καμμένο δάσος, ως ένα διαταραγμένο οικοσύστημα που προσπαθεί να επανέλθει, είναι φυσικό να έχει ανάγκη αυστηρότερης προστασίας

            (β) εκτάσεις που προορίζονται για έργα που έχουν εγκριθεί αλλά δεν υλοποιούνται για άλλους  λόγους, θα παραμένουν σε καθεστώς μόνιμης αλλαγής χρήσης 

            (γ) με την έγκριση του έργου δεδομένη, μπορεί να δημιουργηθεί ένα κίνητρο για εμπρησμό, καθώς διευκολύνεται η επέμβαση στη δασική έκταση για χάρη του έργου, των συνοδών εγκαταστάσεων και άλλων πιθανών δραστηριοτήτων που αυτά θα προκαλέσουν.

4.            Άρθρο 5 σχ. νόμου, έκτο κεφάλαιο του 998/1979, άρθρο 53 παρ. 1 & 5

Η κατασκευή έργων υποδομής και σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, σε δάση, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις θα προκαλέσει τεράστιες ζημιές όχι μόνο στα δασικά οικοσυστήματα της χώρας αλλά και στα υπόγεια ύδατα, στην καθαρότητα των εδαφών και του ατμοσφαιρικού αέρα, στην επιτάχυνση της αύξησης της θερμοκρασίας του τόπου, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη διαβίωση όλων μας, ανεξαιρέτως.

Αν αναλογιστούμε:

α) το μεγάλο πρόβλημα στα αποθέματα του νερού που αναδεικνύεται σε παγκόσμια κλίμακα,

β) την ανυπολόγιστη καταστροφή του πλανήτη λόγω της κλιματικής αλλαγής η οποία οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ανθρώπινη δραστηριότητα, σύμφωνα και με έκθεση πραγματογνωμόνων του ΟΗΕ του 2013,

γ) τα προβλήματα υγείας λόγω ατμοσφαιρικής μόλυνσης, τα οποία πλέον είναι εμφανέστατα και δεν μπορούμε να τα παραβλέπουμε,

μπορούμε να αντιληφθούμε τις ανυπολόγιστες καταστροφές που θα προκαλέσουν, όχι μόνο η κατασκευή τέτοιων έργων αλλά και η λειτουργία τους.

5.            Άρθρο 5 σχ. νόμου, έκτο κεφάλαιο του 998/1979, άρθρο 57, παρ. 1, 3, 4, 7

Για τους λόγους που προαναφέραμε στο σημείο με αριθμό 4 της παρούσας, σχετικά με την προστασία των δασών , των δασικών και αναδασωτέων εκτάσεων θεωρούμε απολύτως απαγορευτική την εγκατάσταση όσων χρήσεων περιγράφονται καθώς επίσης και την αδειοδότηση για σκαπτικές εργασίες για εξεύρεση θησαυρών….

Οι εγκαταστάσεις που αναφέρονται στα ανωτέρω εδάφια, πρέπει να γίνονται εκτός δασών, δασικών και αναδασωτέων εκτάσεων για τους εξής λόγους:

α) για προστασία των εκτάσεων αυτών, την αναγκαιότητα της οποίας έχουμε ήδη εξηγήσει

β) για να γίνει μοχλός πίεσης προς όλους όσους ενδιαφέρονται προκειμένου να δημιουργούν επιπλέον άλση και πάρκα για τη λειτουργία τους

Στόχος μας πρέπει να είναι η αύξηση του πράσινου στην επικράτεια και όχι η μείωση του ήδη υπάρχοντος, οπότε ο νομοθέτης να «πιέζει» προς αυτή την κατεύθυνση, με απαγορευτικές διατάξεις ή δίνοντας κίνητρα ή και τα δύο .

Εκτός από τα οικονομικά οφέλη, οφείλουμε να βάλουμε στην ατζέντα μας και τα περιβαλλοντικά, γιατί οικονομικούς πόρους πολλοί μπορούν να μας δανείσουν, φυσικούς πόρους κανείς!

6.            Άρθρο 15, παρ. 1, σύμφωνα με το οποίο τροποποιείται το άρθρο 103 του ν.δ. 86/1969 και στο οποίο αναγράφεται «Κατασκευές ή εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν τη λειτουργία του βοσκότοπου και την καλύτερη διαβίωση ανθρώπων και ζώων είναι επιτρεπτές».

Η δυνατότητα κατασκευών και εγκαταστάσεων, σε δημόσιους βοσκοτόπους και βοσκήσιμες γαίες, θα ανοίξει τον ασκό του αιόλου για την κατασκευή χιλιάδων κτισμάτων, που η χρήση τους θα αλλάξει σιγά-σιγά τη μορφολογία του εδάφους, σε μερικά χρόνια θα είναι κατοικημένες περιοχές και βεβαίως είναι σίγουρο ότι θα εγείρει αξιώσεις κυριότητας, μετά την πάροδο μερικών ετών.

Στην περίπτωση αυτή, ανοίγει διάπλατα η πολιτεία ένα παράθυρο για καταπάτηση δημόσιας γης, για τη διεκδίκηση της οποίας θα χρειαστεί να παλέψουν τα παιδιά μας, με αμφίβολα αποτελέσματα.

Ας μην αφήσουμε να γίνει αυτό.

7.            Άρθρο 15, παρ. 1, εδάφιο 5. Τα μισθώματα από την χρήση των δημόσιων βοσκοτόπων, πρέπει να διατίθενται κυρίως για έργα αναδασώσεως πρωτίστως σε λεκάνες απορροής χειμάρρων και δασικής οδοποιίας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 103, παρ.3 του ν.δ. 86/1969.

Σε αντίθετη περίπτωση ενδέχεται να εγκαταλείπεται το δάσος, να παραμένουν ακάλυπτες και επικίνδυνες οι λεκάνες απορροής χειμάρρων και να χρησιμοποιούνται οι πρόσοδοι για άλλες ανάγκες του δήμου.

Ιδιαίτερα σε οικονομικά δύσκολες εποχές για τους ΟΤΑ, θα ασκείται όλο και μεγαλύτερη πίεση για αύξηση των βοσκήσιμων εκτάσεων, προκειμένου να καλυφθούν άλλες δημοτικές ανάγκες, με καταστροφικά για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις αποτελέσματα!

Προτείνουμε να αποσυρθεί το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου και να γίνει ένας νέος διάλογος, βασισμένος στις αρχές εκείνες που είναι απαραίτητες για την εξασφάλιση μιας πραγματικά βιώσιμης ανάπτυξης, σε συνάρτηση πάντα με την περιβαλλοντική μας ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές και την επιβίωση του πλανήτη.

                 

* Πηγή: ΥΠΕΧΩΔΕ, Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικής Εκτίμησης του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τη Βιομηχανία. Σύνταξη Μελέτης Δ. Αργυρόπουλος

 

Comments are closed.